Zbrojenie zastosowane w konstrukcji poddanej naprężeniom niższym niż granica plastyczności deformuje się w sposób sprężysty – są to zmiany odwracalne, po zdjęciu obciążenia pręty wróciłyby do stanu początkowego. Mimo, iż w konstrukcji mogą powstać zarysowania i pęknięcia – beton nie jest materiałem sprężystym – jest ona bezpieczna. Bezpieczeństwo to zależy w dużej mierze od wytrzymałości na rozciąganie zastosowanej stali. Im jest ona większa, tym większe obciążenie jest potrzebne, aby przekroczyć wartość granicy plastyczności w konstrukcji, czyli aby zachować sprężysty charakter pracy jej elementów.
Czy zatem zastosowanie stali o wysokiej wytrzymałości rozwiązuje wszystkie problemy i gwarantuje bezpieczeństwo?
Co się stanie jeśli naprężenia, pod wpływem rosnącego obciążenia, przekroczą wartość granicy plastyczności?
Konstrukcja zacznie wówczas pracować w fazie odkształceń plastycznych. Ugięcia przyrastają bardzo szybko, nieliniowo w stosunku do naprężeń. Są też nieodwracalne. Ciągliwość stali, czyli jej zdolność do przybierania dużych odkształceń, nabiera tu ogromnego znaczenia. To ona decyduje o charakterze zniszczenia elementu, a także o czasie, po jakim konstrukcja runie.
Konstrukcja zbrojona stalą o małej ciągliwości ulega najczęściej zniszczeniu w sposób gwałtowny i kruchy bez widocznych gołym okiem ugięć i zarysowań. Elementy zbrojone stalą o wysokiej ciągliwości mają znacznie większą zdolność do odkształceń, przed zniszczeniem dają znaki ostrzegawcze w postaci widocznych deformacji i zarysowań. Ma to decydujące znaczenie dla bezpieczeństwa użytkowników – widząc oznaki przeciążenia możemy w porę zareagować. W przypadku konstrukcji, która zachowuje się w sposób kruchy, nie mamy takiej możliwości.
Co zatem charakteryzuje dobrą stal zbrojeniową?
- dobre własności wytrzymałościowe, aby jak najdłużej zapewnić sprężysty charakter pracy zbrojenia;
- wysoka plastyczność, aby w przypadku przeciążenia umożliwić dłuższe zachowanie nośności.
Szczególną uwagę na zdolność konstrukcji do dużego uplastycznienia należy zwrócić w przypadku elementów narażonych na nieprzewidziane obciążenia, takie jak uderzenia, trzęsienia ziemi, czy nagłe zniszczenia podczas wybuchu. W takich konstrukcjach pożądany jest zapas bezpieczeństwa, jaki ma konstrukcja plastyczna.